வியாழன், மார்ச் 18, 2010

வேட்டை ஆரம்பமாயிருச்சு டோய்!

பெண்கள் புள்ளை பெக்குற மிசின்னு ரொம்ப காலத்துக்கு மிந்தியே பெர்னாட்டோ டிகில்ங்ற அமெரிக்காகாரர் சொன்னது அப்ப நமக்கு மண்டையில ஏறலை. ஓ ! அப்படியா . இந்த ஓ ! அப்படியா ! என்பதை நீங்கள் வாழ்க்கையில் எத்தனை முறை சொல்லியிருப்பீங்கள் என்று யோசித்துப் பாருங்கள் ! அட ! எப்போதுமே அதையேதானே சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறேன் என்று தோன்றும்.

திருவாருர் மாவட்டத்தில் செந்தியமங்கலம் கிராமத்தில் நடந்த விசயம் பயங்கரமாயிருக்கிறது. இங்கே பத்மா என்கிற ஊமைப்பெண்ணை குறி விரைத்ததும் காடுகளுக்குள் தூக்கிச்சென்று குறி விரைப்பை குறைத்துக்கொள்ளும் ஆட்கள் உண்டாம் .( யாரென்று ஊர்ப்பொதுமக்களுக்கு தெரியாது. பொதுமக்கள் எல்லா ஊர்களிலும் அப்பாவிகள் தான். தேவ நாதன் குருக்கள் மாதிரியான ஆண் அழகர்களை வேண்டுமானால் திடீரென சீவக்கட்டை , சாணி என்று எப்போதாவது தாக்க கிளம்புவார்கள்)
பத்மா ஊமை என்றாலும் ஊமையில்லாத பேசும் குழந்தைகளை ஈன்றிருக்கிறார்,) பத்மா மந்த புத்தியுடையவரும் கூடவாம். குழந்தைகளை ஈனமுடியாத குடும்பஸ்திரிகள் எனக்கொன்னு எனக்கொன்னு என்று எடுத்துப்போய் வளர்த்துகிறார்கள். பிள்ளை பெற்றுத்தரும் மிஷின் பத்மா ! அழகான தமிழில் வாடகைத்தாய் என்று வைத்துக் கூப்பிடலாம், இப்படி செந்திய மங்கலத்தில் மட்டும் நடப்பதில்லை. எல்லா ஊர்களிலும் தான். மன நலம் சரியில்லாத பிச்சைக்காரிகளை புணர்வது அதீத கலை என்று கலை வல்லுனர்கள் கூறியிருக்கலாம். யாரும் தெரியாமல் தவறுகளை செய்வதில்லை.யாரும் தெரியாமல் செய்வதில்லை . எய்ட்ஸ் நோயாளிகளிடம் பேசிப்பாருங்கள்!

எம்பொண்டாட்டி ஊர்மேயப்போயி வாங்கீட்டு வந்துட்டா !என்று கணவன் என்கிற ஆணும் ,எம்பட ஊட்டுக்காரன் லாரியில டிரைவரா போறான். தொப்பூர் மேட்டுல வாங்கீட்டு வந்து என்கிட்ட உட்டுட்டான். இப்படித்தான் சொல்கிறார்கள். எல்லாருமே தெரிந்துதான் தவறு செய்து வினையை வாங்கிக் கொள்கிறார்கள். தெரியாமப்போயிட்டேன் என்று சொல்பவர்களை அவர்களுக்கு சொல்லியே சாவு ஊசி குத்தி சாகடிக்கலாம். ஒன்றுமே இவற்றை பற்றி அறியாமல் பந்தை உருட்டி விளையாடிக்கொண்டு இருக்கிறதே .. இவர்களது குழந்தை ! இவர்களால் தானும் எய்ட்ஸை வாங்கிகொண்டு!

அது சரி பெருமக்களே , ஊமையை என்ன சைகை காட்டி அதற்கென காட்டுக்குள் நம் குறீ விரைத்த வாலாக்கள் கூட்டிப்போவார்கள்? திங்கறதுக்கு அல்வா அங்கே மரத்துக்கடியில் வாங்கி உனக்காக வச்சிருக்கேன் கண்மணி என்றா. நம்பிக்கை எப்போதும் உங்களுடனே கைகோர்த்தபடிதான் இருக்கிறது. உங்கள் வாழ்க்கைக்கான அர்த்தத்தை நம்பிக்கைதானே வழங்குகிறது. எப்படிச்செய்வது ? எப்படி இயங்குவது ? எல்லாவற்றிற்க்கும் வழிகாட்டுகிறது உங்கள் நம்பிக்கை. யாரும் உங்களை கொன்று விட மாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் தானே நகர வீதியிலோ , கிராம வீதியிலோ நடமாடுகிறீர்கள்! உங்களைப்போலத்தானே மற்றவர்களூம் நம்பிக்கை கொண்டு உங்களை கடந்தும் செல்கிறார்கள் ! மன நலம் குன்றிய ஊமைக்கு இதுவெல்லாம் , ஏன் எதுவுமே தெரியாது ! பெருங்குடி மக்களே !

ஒரு சின்னக்கதை ! தினேஷ் என்கிற குறும்புக்கார பொடியன் திருப்பூரில் பாண்டியன் நகரில் இருந்தான். எதற்க்கெடுத்தாலும் லொள்ளு , பிடிவாதம் சிறுவர்கள் என்றாலே அப்படித்தானே! குசும்பு பண்ணாத சிறுவர்களை யாரும் ரசிப்பதில்லை. அவர்கள் ஊமைகோட்டான்கள்! பப்ளிமாஸ்கள் ! பெற்றொர்கள் அவனிடம் லொள்ளு பண்ணாதே , உறுமாண்டி வந்தா புடிச்சுட்டு போய்டுவான்! எண்ணெய் கொப்பரையில் போட்டு மீன் பொறிப்பது மாதிரி பொறித்து தின்று விடுவான். என்று மிரட்டி சொல்லி வந்தார்கள். அதற்கெல்லாம் அசந்து விடுவப‌ன் நம் தினேஷ் அல்ல. தினேஷ் விஜய் ரசிகன் வேறு ! வேட்டை ஆரம்பாயிடுச்சு டோய் !

எனது நண்பர் பிரதீப் ஈரோட்டுக்காரர் . எல்.ஐ.சி பாலிசி பிடிப்பதற்க்காக வேறு
ஒரு நணபர் வாயிலாக அந்த வீட்டினுள் நுழைந்துவிட்டார். பையன் தினேஷ் அவன் அம்மாவிடம் , இவர்தானா உறுமாண்டி ? பொறிக்கறவரா? எனக் கேட்டிருக்கிறான். வா சாமி! என்ன சாமி! முட்டாய் வேண்டுமா ! குழந்தைகளிடம் பாசம் அதிகமுள்ள நண்பர் பாச்சாவெல்லாம் தினேஷிடம் தவிடு பொடியானது !. சரி எதுதான் உனக்கு பிடிக்கும்! சொல்லு சாமி ! என்று நண்பரும் விடா முயற்சியில் இறங்கினார். கடைசியில் தினேஷ் எனக்கு முயல்தான் பிடிக்கும் அங்கிள் என்றான், முயலுக்கு திடிரென பிரதீப் எங்கு போவார்?
நீ அப்பா அம்மா சொல்றதை கேட்டு நல்ல பையன்னு பெயர் வாங்கீட்டா அவங்க அடுத்த வாரமே உனக்கு முயல் குட்டி வாங்கி பிரசண்ட் பண்ணிடுவாஙக !என்றார் . பையனும் சம்மதித்தான். அப்பா அம்மா கேட்டு இனிமேல நடந்துக்கிறேன் என்றான். பெற்றோர்களூக்கு ஆச்சரியம் ப்ளஸ் சந்தோச‌ம், பெற்றோர்கள் அவனுக்கு முயல் வாங்கிக் கொடுத்தார்கள். மூன்று வாரங்கள் பையன் வீட்டில்தான் இருக்கிறானா ? ஒரு சப்தமும் ரவுசும் இல்லையே என்று பெற்றவர்களுக்கு சந்தோசம்.

நமது நண்பர் பிரதீப் அந்த சமயத்தில் அந்த வீட்டினுள் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை மதியம் காலடி வைத்தார். பையன் இந்த முறை விருமாண்டியா ? என்று கேட்கவில்லை. அமைதி. உனக்கு முயல் கிடைச்சுடுச்சுன்னு உன் அப்பா சொன்னாரெ தினேஷ் ! எங்கே , அதை நான் பாக்கட்டுமா ? அங்கிளுக்கு எடுத்துக்காட்டு என்றார். தினேஷ் சந்தோசமாய் வீட்டின் வெளியே தோட்டத்திற்க்கு குடுகுடுவென ஓடினான். அந்த முயலை அதன் பெட்டி வீட்டினுள் இருந்து தூக்கிக்கொண்டு வீட்டினுள் வந்தான், அதே நேரம் அந்த முயல் குட்டி போட ஆரம்பித்து விட்டது . நான்கு, ஐந்து என்றுமே எல்லாம் சுகப்பிரசவம்.
தினேஷ்க்கு மாபெரும் அதிர்ச்சி , அப்படியே கையில் பிடித்தபடி அதிர்ச்சியில் நின்று விட்டான்.பின் மெதுவாக என்ன கருமம்பா இது ! என்று இறக்கிவிட்டு விட்டு பிரதீப்பை பார்த்து சொன்னான். " அங்கிள் ! என்ன கருமம் ! இது திருட்டுத்தனமாய் பண்ணின ஜோலி, இப்பப்பாருங்க வரிசையா கீழாற விழுந்துட்டு இருக்குது" என்றான்.

துமாரே நாம் க்யா? மேரே நாம் ஜோக்கர்.


*************

Post Comment

3 கருத்துகள்:

மயில்ராவணன் சொன்னது…

ஆகா......அசைவ கதையா...நானு சின்னப் பையன். போயிட்டு அப்பாலிக்கா வாரேன்.நான் கதைய படிக்கலை. தினேஷ்,ப்ரதீப் எல்லாம் ஆருன்னே தெரியாது.......அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ் :)

பிரதீப் சொன்னது…

வாமு,தினேஷ் பாவமா?முயலு பாவமா?

வால்பையன் சொன்னது…

உங்ககிட்ட ஒரு காப்பி இருக்கா!?

கோவிச்சுகாதிங்க நண்பரே!

ஆணி அதிகம் இருந்ததால அனுப்ப முடியல!