ஞாயிறு, ஆகஸ்ட் 31, 2014

ஆகஸ்டு- முகநூல் பதிவுகள்

நம்ம புது புத்தகங்களை வாசிச்சு பேசும் நண்பர்கள் அனைவரும் இப்போதைக்கு 50-ஐ கடந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்! சயனம் பற்றி பேசுபவர்கள் 50 பக்கம் வாசிக்கையிலேயே கூப்பிட்டு விடுகிறார்கள்! மகிழ்ச்சி! பெண்களில் சகுந்தலா வந்தாள் பற்றி பேசுபவர்கள் அதிகம் எப்பிடி கோமு?’ என்கிறார்கள். எல்லாம் உங்க கிட்ட பேசுறாப்ல தான்! 

நான் எழுதுபவை இலக்கியம் என்ற வகையறாவில் சேர்த்தியாகாது என்பதை பலமுறை சொல்லி விட்டேன். இலக்கியம் என்பது துணிக்கடைக்காரர்களாலும், ஆசிரியர்களாலும், சினிமா வஜனம் எழுதுபவர்களாலும் வளர்க்கப்படுவது என்பதில் தெளிவாய் இருக்கேன்! நான் சாராயம் காய்ச்சியவன், திருட்டு விசிடி விற்றவன்! ஆக நான் இலக்கியம் என்று எதுவும் எழுதுவதில்லை! நம்பி படிப்பவர்களையும் நான் ஏமாற்றுவதேயில்லை!

00000000000000

ஏப்பா இந்த ரெக்கார்டு டேன்ஸுன்னு கலர் லைட்ட போட்டு ஜிங்குச்சா ட்ரஸ் போட்டு ஆடினே இருந்தாங்களே ஒரு குரூப்பு! யாருக்காக! பாட்டுக்கு ரத்தம் கக்கீட்டு செத்து உழுந்துட்டு காத்தால ஊருக்குள்ள ஜலவாதிக்கி போயினே இருந்தானே கேசவன்! கோவை கமலா தம்மரே தம் பாட்டுக்கு பின்னூக்குல சட்டீல ரிப்புனு கட்டி மாவாட்டினே ஆடினாளே! முருக்கு மாலை ஒன்னை போட்டு விசிலடிச்ச மனோகரன் போயிச்சேந்து வருசம் பலதாச்சு! கமலாவும், கேசவனும் போயி நிம்மதியா சேர்ந்துருப்பாங்கள்ள! ஒரு டவுட்டு பாத்துக்கங்களே!

00000000000000

சில தருணங்களில் தான் நண்பர்களின் குஜால்களை கவனிக்க முடியும். நேற்றைய நண்பர் ஒரு பீர் இறங்கியதும் சுறுசுறுப்பாகி, ‘என்ன இன்னம் அடுத்த பீரை காணம்? இப்ப பாருங்க!என்று சில்லிவண்டாட்டம் கிளம்பினார். கூத்தாகி விடுமோ? என்று அருகிலிருந்த நண்பரிடம் கேட்டேன். வண்டிய எடுத்துட்டு காணாமப் போயிருவாருங்க!என்றதும் நிம்மதியானேன். முடித்துக்கொண்டு கிளம்புகையில் வெளியில் போனில் அரட்டை போட்டபடியிருந்தார் நண்பர். என்ன முடிச்சுட்டீங்களா?’ என்றார். நீங்க கடைய தூக்கிட்டு தான் கிளம்புவீங்க போல!என்றேன். தற்சமயம் அலைபேசியில் என்னை, ’பத்திரமாய் வீடு சென்றடைந்தீராஎன்றார். பிரச்சனை என்னாச்சுங்க?’ என்றேன். பறந்துட்டம்ல! பறந்துட்டம்ல! பறந்துட்டம்ல! என்றார்.

0000000000000

சிவப்பழகு கிரீம் போட்ட பத்தாவது நிமிசத்துல இருந்து வேலை செய்ய்ய்யுதுன்னு இந்த டிவில பாரின் பொண்ணுக சிரிச்சமானிக்கி பல்லைக் காட்டீட்டு போவறதை பார்த்த ராசாமணியக்கா வெசாழன் சந்தக்கடுவுக்கு போன பூமணியக்காட்ட துட்டு குடுத்து வாங்கிட்டு வரச்சொல்லி மூஞ்சில பூசிட்டு ஓடியோடி கண்ணாடில முகரக்கட்டையப் பார்த்துட்டு, அப்பிடியொன்னும் ஏற்பாடாவலின்னு தற்கொலை முயற்சிக்கு போயி இப்ப ஆசுபத்திரில கெடக்கா மக்கா!

00000000000

ஒவ்வொரு தபாவும் ஜெயிக்கறச்சே இந்த டோனிப்பயல் நடு ஸ்டம்ப்பை தூக்கிகினு கிளம்பிடறானே? ஏன் சார் கொண்டுபோயி அவிங்கம்மாட்ட குடுத்து தண்ணிகாய வெக்க அடுப்பெரிக்க குடுத்துடுவானோ! அறிவுஜீவி

00000000000

எழுதப்படாமலே இருந்திருக்கலாம்
உன்னுடனான என் காதல் சொய்க்கூ!
இன்னொருவனை கட்டி, குட்டி போடுவதற்கு
என் புறத்தே ஏன் சுற்றினாய்? 
எதற்காக மருந்து குடித்து நாடகம் அரங்கேற்றினாய்?
எதற்காக உன் சமையலை சாமத்தில் ஊட்டினாய்?
எதற்காக சாமி தின்னீரு தலையாட்டக் கூடாதெனெ
நெற்றியில் இட்டாய்? –எதற்காக போதையில்
கிடந்தவன் மீது தண்ணீர் ஊற்றினாய்? –எதற்காக
நிழற்குடையில் கரிக்கட்டையில் பெயரை 
இணைத்தெழுதி ரசித்தாய்? – எதற்காக இரண்டுமுறை
கலைத்தாய்? 
நீ எனக்கு செய்ததெல்லாம் உனக்கு 
உனக்கு நியாயமாக ஒருவேளை பட்டிருக்கலாம்!
கட்டிக் கொண்டபிறகும் எனை அழைத்து 
மீதமிருக்கும் என் உயிரை ஏன் குடிக்கிறாய்?
எழுதப்படாமலே இருந்திருக்கலாம் இந்த சொய்க்கூ!

0000000000000

அஞ்சான் படத்த பாத்தேபுட்டனுங்! என்னாமா சண்டை போட்டிருக்காரு நாயகன்! இனி பொறவுக்கு வர்ற படங்கள்ளயும் தே மாதிரி சண்ட போடுங்க நாயகன்! டுவாக்கி ஆவாது போல! என்ன பாட்ஷாவுக்கு முன்னுக்காண்ட வந்திருந்தா சூப்பர் டூப்பர்! ஒன்னே ஒன்னுங்க! நெசமாலுமே கொழந்தைக பாக்க வேண்டிய டுவாக்கி படம்! ரத்தம் கொஞ்சம் சாஸ்தி! இருந்தாலும் ரத்தம் கொழந்தைகளுக்கு புடிக்கும்னு சமீபத்துல பேசிக்கறாக!

00000000000000

திரும்புன பக்கமெல்லாம் பெரீவீக சின்னவீகளுக்கு பள்ளியோடமா இருக்கு! சாயந்தர நேரமா கிளம்பினா மஞ்ச, பச்செ, செவப்பு கலருல பள்ளியோட பஸ்சுக தான் தார்ரோடுல ஓடுதுக! இதுல பள்ளியோடத்துல பிள்ளைகளை படிக்க வெக்கச் சொல்லி தலைமுறை சித்த வைத்திய சிகாமணின்னு ஒரு படம்! அட இந்தப்பயலும் அஞ்சானை விட செரி மாத்து மாத்துறான்பா! வாயில ஈக்குமாத்து குச்சி வெச்சு நாக்குக்கு வெளிய காட்டீட்டு தான் பாக்க முடிஞ்சுது!

00000000000

பொழுதோட ஆறுமணிக்கி டொமீர்னு வெடிக்கிற மாதிரி பாமு செட் பண்ணி நம்ம சுப்பிரமணி கழுத்துல கட்டி சேர்ல உக்காத்தி வெச்சுட்டு போயிட்டாங்க பயபிள்ளைக! கெரகம் அவசரத்துக்கு அண்டாக்குள்ள கூட கையி போவ மாட்டீங்குது. கத்திரிக்கோலு வேற இல்ல! ஆக்ஸா பிளேடு இல்ல! 7ஓ கிளாக் பிளேடு யாரோ சரைச்சிட்டு போட்டுட்டு போனது தான் கிடக்குது! குண்டு வெச்சவன் சரைச்சிருப்பானோ என்னமோ! இப்ப நான் பச்சை ஒயர கட்பண்ணுறதா? செவப்பையா? 6 மணிக்குள்ள சொல்லுங்க! உசுருல்ல!

0000000000000

திருப்பூர் பழைய பேருந்து நிலையம் ஊத்துக்குளி வழி செல்லும் பேருந்துகள் எல்லாமே திருப்பூர் மின்மயானத்தை கடந்து தான் சிட்டிக்குள் நுழைகின்றன! நான் செல்லும் சமயமெல்லாம் புகை கூண்டில் புகையும் பேந்த விழிக்கும் முகங்களையும் பேருந்து கடக்கையில் பார்க்கிறேன். இன்று கூட்டமே இல்லை என நினைத்து பேருந்து கடக்கையில் பிரதான வாயிலில் 20 முகங்கள் பிண வருகைக்காக காத்திருந்தனர். பேருந்து கடந்து விட்டது! காதில் ஜென்மம் நிறைந்தது பாடல் ஒலி சும்மாவே கேட்டது! ரூட்ட மாத்துங்கப்பா! பீதியக் கிளப்பீட்டு!

000000000000

நண்பர் ஒருவர் என்னிடமிருந்து ஹரிகிருஷ்ணனின் நாயிவாயிச்சீல சிறுகதைக் கொத்தை வாசிக்க எடுத்துச் சென்றார். மூன்று நாளில் வாசித்து விட்டு, ’அவரு நெம்பரு குடுங்க பேசோணும்என்றார். எழுதிக்கங்க! என்றவன் அவரின் எண்ணையே திரும்பச் சொன்னேன். கடைசி எண்ணை குறித்துக்கொண்டவர், ‘ஏனுங்க எம்பட நெம்பரையே சொல்றீங்க?’ என்றார். விவரமா இருக்காங்களே சனம்!

000000000000

ஏம்மா அனாதைன்னு சொல்றே? உனக்கு அம்மாவா நான் இருக்கேன். உன் கலியாணத்தை என் சொந்தப் பொண்ணு கலியாணமா நெனச்சு பண்ணுறேன்! அழாதம்மா! அழாதே!

டிவியை நிறுத்துவதைத் தவிர வேறு வழியொன்றுமில்லை!

000000000000

நண்பரின் ஆபீசுக்கு வந்த பெண் டேபிளில் இருந்த நடுகல் வெளியீடுகளை பார்த்து விட்டு அவற்றில் சகுந்தலா வந்தாளைதூக்கி ஓரம் போய் சேரில் அமர்ந்து படிக்க ஆரம்பித்து விட்டாராம். புத்தகங்கள் நெறைய படிப்பனுங்! என்ற அறிவிப்புடன். 50 பக்கம் போயிருந்த போது அவரது கணவர் வந்து சேர்ந்து போலாம் வேணுமுன்னா சின்னுக்கு தொகைய குடுத்துட்டு புத்தகத்தை தூக்கிட்டு போயிடலாம்!என்றாராம். முகமெல்லாம் வெளிறிய நிலையில் அப்பெண் டேபிளில் வைத்து விட்டு செல்ல, அவர் கணவர் சின்னுவிடம் சொன்னது. ‘’ஆன்மீக புத்தகங்கள் இந்த சத்குரு புத்தகமெல்லாம் நெறையா படிப்பாப்லைங்க” 10 நிமிசம் கழிச்சு வந்திருந்தாப்லைன்னா இங்கியே புத்தகத்தை அவிங்க முடிச்சிருப்பாங்க! என்றார் சின்னு.

0000000000

-ஐய்யா சொல்லுங்கய்யா! 
-டேய் மாதர் சோத்

-அது நானில்லீங்கய்யா! ராங் நெம்பரா இருக்கும் சரியா பாருங்க!

-நீ என்னை போட்டுத்தள்ளீடுவீடா..

-ஐய்யா! எனக்கு செரியா கேக்கலீங்க! இங்க கொஞ்சம் எறச்சலா இருக்கு! போடறீங்களா? போடுங்க! நல்ல விசயம்!

-உனக்கு ஜெனே தெரியுமாடா? அவன் கல்லறை தெரியுமாடா?

-செத்துச் செத்து வெளையாட கூப்புடுறீங்களா ஐய்யா!


00000000000000000

Post Comment

2 கருத்துகள்:

சே. குமார் சொன்னது…

பகிர்வுகள் அனைத்தும் அருமை ஐயா...
வாழ்த்துக்கள்.

வா.மு.கோமு சொன்னது…

நன்றி நண்பரே.