சனி, டிசம்பர் 26, 2015

முகநூல் பதிவுகள் 2


ஆக்டோவியா பாஸ், ஃபூக்கோ - பெளே, டி.எஸ்.எலியட், போர்ஹே, என்று ஆங்கில எழுத்தாளர்களின் பெயர்களையும் அவர்கள் சம்பந்தமான தகவல்கள்களையும் உரையாடல்களையும் அவர்களின் கவிதைகளையும் வாசித்துப் பழகிய இதழ் மீட்சி! இடையிடையே தமிழ் எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகள் இருந்தாலும் ஆங்கில எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகளுக்கு பக்கத்தில் கூட நெருங்க இயலவில்லையே? என்ற கேள்வியையும் என்னுள் இந்த மீட்சி இதழ்களே விதைத்தது.

சிற்றிதழ்கள் என்றாலே சரியான நேரத்தில் வந்து சேராது என்பது எல்லோரும் அறிந்தது தான். அதற்கு இந்த இதழும் விதி விலக்கல்ல! இந்த சமயம் பிரம்மராஜனின் அறிந்த நிரந்தரம் கவித்தொகுப்பை வைத்துக்கொண்டு வரி வரியாய் படித்து என்ன தான்யா இவுரு வரிக்கு வரி சொல்ல வர்றாரு? என்று கேள்விகள் பல நண்பர்கள் எழுப்பிக் கொண்டோம்!

ஒரு ஆங்கில இதழை வாசிப்பது போன்ற உணர்வை ஒவ்வொரு இதழும் ஏற்படுத்தின என்று சொன்னால் அது மிகையல்ல தான். பிரம்மராஜனின் உழைப்பு என்றும் நாம் நினைத்துப் பார்த்து போற்றத்தக்க உழைப்பு.

கவிஞர்கள் பிரபஞ்சத்தின் மொழியை- நட்சத்திரங்கள், நீர், மரங்கள் ஆகியவற்றின் மொழையை- மனிதன் மொழியில் கொண்டு வருவதாகச் செயல்படுவதால், அவர்கள் தான் பிரபஞ்ச ரீதியான மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் - சார்லஸ் பாதலேர்.

போர்ஹேவின் கதைகள் சிலவற்றை பிரம்மராஜன் மொழிபெயர்த்து ஒரு புத்தகம் கொண்டு வந்தார். அப்படி ஒரு மொழிபெயர்ப்பு அது. 20 வருடமாக படித்து முடித்துக் கொண்டே இருக்கிறேன்!


000


ஏழே ஏழு கதைகள்! ஏழும் மணியானவை! முதலாக 80-களின் கடைசியில் நான் வாசித்த தொகுப்பு! பின்பாக இவரது சாயாவனம் நாவல். அத்தோடு நிறுத்திக் கொண்டேன். இந்தப்பிரதி கிரியா 1974-ல் வெளியிட்ட புத்தகம்! மறுவாசிப்பு செய்ததில் மீண்டும் ஒரு ஆஹா! அதிலும் முதல் கதையான பாய்ச்சல்! அனுமார் வேஷத்தில் வீதியில் தாளமுடன் வசூல் செய்தபடி வருகிறார். அழகு என்கிற சிறுவன் அனுமாரை தொடர்ந்து சென்று அனுமார் பீடி குடிப்பதும் இருமல் போடுவதையும் காண்கிறான். பின்பாக அவனே வாலையும் அனுமார் முகமூடியையும் எடுத்து அணிந்து ஆட்டமாடுகிறான்!

அடுத்து உயிர்கள் என்கிற கதை! அற்புதராஜ் சார் துப்பாக்கி வைத்துக்கொண்டு சிறுவர்களை வேட்டைக்கு அழைத்துச் செல்லும் கதை! கதைகள் அனைத்தும் கிராமியம் சார்ந்து இருப்பதினால் இதனோடு ஒரு ஒட்டுதல் எனக்கு ஏற்பட்டிருக்கலாம்! இப்படி எழுதினால் இலக்கியமோ? என்று கூட அப்போது நானாக புரிந்திருக்கலாம்!

ஆனால் மீண்டும் நிறைய சா. கந்தசாமி எழுதியிருக்கிறார். அவைகள் கிட்டே கூட செல்லாதது இதில் இருந்த நிதானம் மற்றவைகளில் இல்லை என்பதாகக்கூட இருக்கலாம்! எது எப்படியிருந்தாலும் நானும் சா.கந்தசாமியை படித்திருக்கிறேன், என்று கூறிக் கொள்ளலாம்!

தற்கால தமிழ் சிறுகதை தொகுதியை தொகுத்தவர் பத்து வருடம் முன்பாக! அதில் திருவிழாவுக்கு போன மயிலாத்தாள் என்கிற என் சிறுகதை இடம்பெற்றிருகிறது. என் சொந்த ஊர் தஞ்சாவூர் என்று பதிவாகியிருந்தது. தஞ்சை சுகன் இதழில் அந்த கதை வந்ததால் இவரே முடிவெடுத்து போட்டிருக்கலாம். நாளை அந்த புத்தகத்தை வாசிப்பவர் என்னை தஞ்சைக்காரன் என்று நினைப்பதற்குண்டான வாய்ப்புகள் அதிகம் தானே! இருந்துட்டுப் போச்சாறேன்பா!

000

Post Comment

கருத்துகள் இல்லை: