செவ்வாய், டிசம்பர் 22, 2015

டிசம்பர் கவிதைகள் - 8



தினமும் எப்படியேனும் சாலைகளில்
விபத்துகள் நடந்தேறி விடுகின்றன.
விபத்து பற்றியான சேதிகள் இல்லாது
ஒருநாள் கூட தினசரிகள்
வீடு வந்து சேருவதில்லை!

சாலையில் நின்று கொண்டிருந்த
வாகனத்தின் மீது பேருந்து
மோதி நான்கு பேர் பலி!
கேட்பதற்கும் புகைப்படங்களைப்
பார்ப்பதற்கும் நாம் அச்சம் கொள்கிறோம்!

அவினாசி சாலை விபத்தில்
இறந்து போன மகனை கைகளில்
ஏந்தியபடி வெற்றுமேலோடு வரும்
தகப்பனை கண்ட துக்கக் காட்சியை
காணச் சகியாது விம்மலுடன் வீடு திரும்பினேன்!

எல்லா துக்கங்களையும்
தாங்கிக் கொண்டே எவ்வாறோ
வாழ்ந்து கொண்டேயிருக்கிறோம் நாம்!

000

ஒன்னரை வருடம் முன்பாக ஓடிப் போன
மூத்த மகள் முத்தரசியை நினைத்து
அன்றைய இரவில் கண்ணீர் உகுத்தாள் அம்மா!

வயசு இருபதாயும் விரல் சூப்பும் பழக்கம்
மாறாத இளைய மகள் சொச்சு சொச்சென
பல்லி கத்துவது போன்றே கத்தியபடி
தூங்கியிருந்தாள் பக்கத்துப் பாயில்!

ஏதுமறியா முருகேசன் பிட்டத்தை
சொறிந்தபடி அல்லையில் திரும்பி படுத்தான்.

காலையில் கதவு நீக்கி வெளிவந்த அம்மா
வாசலில் கையில் குழந்தையுடனும் கணவனுடனும்
நின்றிருக்கும் முத்தரசியை கண்டதும்
பிடித்தாளே ஒரு பிடி!

யாருளே நீயி?
இங்கெங்களே வந்தே காத்தால வாசப்படி தேடி!
நாயி உம்மட மூஞ்சில முழிச்சாக்கூட
பொழுதுக்கும் அதுக்கு இசி கிடைக்காதேடி!
எப்ப ஓடிப்போனியோ அப்பவே நாங்க
தலைக்கு குளிச்சுட்டோமடி!’

வெளிவந்த முருகேசன்
வா சாமி! வாங்க மாப்பிளே! பையனா?
பொண்ணா? என்று கைநீட்டி வாங்கி
முத்தம் ஒன்று கொடுப்பதை
பேச்சை நிப்பாட்டியிருந்த அம்மா
தாவாங்கட்டையில் கைவைத்து
அதிசயமாய்ப் பார்த்தாள்!

000


எல்லாருடைய வேட்டிக்குள்ளும்
வீரவாள் ஒன்றிருப்பதாக
கணேசமூர்த்தி சொல்லிப் போனான்!

000

என்னிடம் பேச உனக்கு
ஒரே ஒரு தகுதி  இருந்தால்
மட்டும் போதுமானது!
ஒரு செடியையேனும் நீ
நீரூற்றி வளர்த்திருக்க வேணும்.
அது உன்னை விட உயர்ந்து
நின்று உனக்கு ஏதேனும் தந்திருக்க
வேண்டும்! -இதுவே போதும்!

000

கெணத்தக்காணாம்னு ஒரு கேசா?

-ஐயா என்னை இந்த யானை
கடுப்படிச்சிப் போட்டுதுங்கொ!
நானு இப்ப ஒரு மாசம்!-என்றது எலி.

-என்னம்மா சொல்றே? கடுப்படிச்சிடுச்சா?

-ஆமாங்க! அந்தா கூண்டுல நிக்குற யானை தான்!
நான் ஏமாந்த நேரம் பாத்து சம்பவத்த நடத்திட்டு
இப்ப ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி நிக்குது பாருங்க!

-கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே! என் கட்சிக்காரர்
கடந்த மாதம் 20-11 2015 அன்று பொட்டனேரியில்..

-யோவ் வக்கீலு நிறுத்துயா.. இனி நான்
நீதிபதியா இருக்கோணுமா?

-ஐயா!

-வாழ்த் தகுதியே இல்லாத ஊருயா இது
ஒருத்தரும் வாழ முடியாது இங்க! போயிடலாம்!
எல்லாரும் போயிடலாம்!

000






Post Comment

1 கருத்து:

பெயரில்லா சொன்னது…

நமக்கெல்லாம் வேட்டிக்குள்ள‌ வாளோட‌ கைப்புடி தாணுங்ணா...