புதன், டிசம்பர் 23, 2015

குழந்தை கவிதையும், ஒரு கோலக் கவிதையும்






















வீட்டின் முன் கரும்மலைப் பாம்பென
படுத்திருந்த சாலையில் வெள்ளெனெ
எழுந்து யுவதி ஒருத்தி சார்ஜர் விளக்கொளியில்
பெரிய வர்ணமயமான கோலமொன்றை
இட்டு முடித்தாள். பின்பாக தன் முகநூல்
நட்புகளுக்கு அறியத்தர வேணுமென அதை
பல விதங்களில் அலைபேசியில் புகைப்படம்
எடுத்துக் கொண்டவள் வரைந்த கோலத்தின் மீதே
நடந்து வீட்டுக்குள் மறைந்து போனாள்!
எங்கிருந்தோ வேற்றூர் நாயை துரத்தி வந்த
உள்ளூர் நாய்கள் மிகச்சரியாய் அதை கோலமிட்ட
இடத்தில் தான் வளைத்துப் பிடித்து கடித்துப் புறட்டின!
நல்லவேளை சற்றுமுன் இந்த நிகழ்ச்சி நடந்திருந்தால்
பாவம் தான் அந்த  யுவதி!


000




































குருவி தலையில் பனம்பழத்தை
வைச்சது மாதிரி ஏம் மாமா
இந்த ஸ்கூலு பிள்ளைங்க முதுவுல
மூட்டைய தூக்கீட்டு போறாங்க?
அமட்டையுமா படிக்காங்க?

000

எல்லா சுதந்திர தினங்களிலும்
பள்ளியில் ஆரஞ்சி மிட்டாயே
தருகிறார்களே, என்பதில் தான்
அம்முவுக்கு வருத்தம்!

000

எல்லாக் குழந்தைகளும்
அடம்பிடித்து அழுது தான்
சாதித்துக் கொள்கின்றன!

000


என்ன தான் பெண் பிள்ளையை
குளிப்பாட்டி, சீராட்டி, தாலாட்டி
வளர்த்தாலும் அப்பனைக் கண்டதும்
ப்பா! என்று ஓடுகிறதே?
அம்மாவுக்கு பொறாமை தான்.

000

Post Comment

கருத்துகள் இல்லை: