செவ்வாய், ஏப்ரல் 26, 2016

வயசுக்கு வந்தவீங்களுக்கு!



- தெனமும் எனக்கு பயங்கரமான கனவு வருது பழனிச்சாமி! என்னா பண்றதுன்னே தெரியில!, என்றான் சுப்பிரமணி.

-என்ன தாண்டா கனவு அது? சொல்லித் தொலை!

-சில்க் சுமிதா தெரியுமா? நேத்து ராத்திரி யம்மான்னு கமல்ராசோட யம்மா போட்டாங்கள்ல?

-அட அவங்க செத்துச் சுண்ணம்பா போயிட்டாங்கடா! பாவி.. பேயி படங்களை பாக்காதேன்னு சொன்னேன் அப்பும்!

-சில்க் சுமிதா தெனமும் யம்மா ஸ்டைல்ல ட்ரஸ்ஸே இல்லாம என்னோட ரூமுக்குள்ள வந்துடறா!

-சந்தோசம் தானே! இதுல பயங்கரம்னு சொல்ல என்ன இருக்கு?

-உனக்கு ஒரு மசுரும் தெரியாது. அவ வர்றப்ப எல்லாம் கதவை இழுத்துச் சாத்துறா படார்னு உள்ளுக்குள்ள! அந்த சத்தத்துல நான் முழிச்சுக்குறேன்!


000

வெகு நாளாக சுமதிக்கு ஒரு பேசும் கிளி வளர்த்த ஆசை! சமீபத்தில் பழனிச்சாமியை அவன் மனைவி இல்லாத நேரத்தில் சந்திக்க அவன் வீடு சென்ற போது கூண்டிலிருந்த கிளி, “வாங்க வணக்கம்என்றது. ஆசை அளவு கடந்தே சென்று விட்டது அவளுக்கு! அவள் கட்டேன் ரைட்டாக சுப்பிரமணியிடம் பேசும் கிளி வேணும்டா! என்று சொல்லி விட்டாள்.

சுப்பிரமணி லோலாயம் பிடிச்சவன் என்றாலும், அவனுக்கு தோழர் வில்லனா சமீபத்துல நடிச்ச படம் பிடிக்கலைன்னாலும், கொள்கைல இருந்து மாறாதவன் தானே! போராட்ட குணம் பெற்ற ஒரு பேசும் கிளி ஒன்றை சந்தையில் வாங்கி வந்து வீட்டில் வரவேற்பறையில் மாட்டி விட்டான். அது யார் வீட்டினுள் வந்தாலும்.’போராடுவோம் வெற்றி பெறுவோம்! போராடுவோம் வெற்றி பெறுவோம்! சலங் சலங் சலங்!’ என்றே கத்தியது. அவனுக்கு அந்த சலங் சப்தம் மட்டும் இடைஞ்சலாக இருந்தது. இருந்தாலும் வெற்றியை நோக்கி பேசுகிறதே என்று  விட்டு விட்டான்.

எந்த நேரமும் காதில் கேட்டு கடுப்பான சுமதி பொட்டென அதன் மண்டையில் சட்டுவத்தால் ஒன்று வைத்தாள். அது கபாலென உயிரை விட்டு விட்டது போல படுத்துக் கொண்டது. அதன் மீது ஒரு கர்ச்சீப்பை போர்த்தி விட்டு விட்டாள் சுமதி.

பொழுது சாய வந்த சுப்பிரமணி செத்துப் போச்சாட்ட இருக்குது கிளின்னு கூண்டை நீக்கி கர்ச்சீப்பை விலக்கினான். இவனைப் பார்த்ததும் ஒரு கண்ணைத் திறந்த கிளி அவண்ட்ட கேட்டுச்சு, “தோழ்ரெ! தோழ்ரே! அந்த அசிங்கமான பாசிசவாதிக போயிட்டாங்களா?’

000

சுமதிக்கு அப்போது தான் திருமணமாகியிருந்தது. அவளோ கிராமத்து குயில். தாம்பத்ய ருசி அறியாத பேதை அப்போது அவள். அவள் ஒரு அப்பாவியாகத்தான் கிராம வீதியில் சுற்றியவள். அவியம்மா அவளை தோட்டத்துப் பக்கமாக கூட்டிப்போய் அங்கே சேவல் ஒன்று பெட்டைக்கோழியை அழுத்துவதைக் காட்டினாள்.

சாமி இன்னிக்கி உனக்கு முதலிரவு. இப்படித்தான் ஏறக்குறைய எதோ நடக்கும். நீ தயாராயிருஎன்று சொல்லிவிட்டு போய் விட்டாள்.

அன்று இரவு ஆசையுடன் சுப்பிரமணி முதலிரவு அறைக்குள் நுழைந்தான். சுமதி படுத்திருந்த கோலம் கண்டு மிரண்டு போனான். பிறந்த மேனியாய் படுக்கையில் படுத்திருந்தாள் சுமதி. ஆனால் அவள் தலையில் சோறாக்கும் சட்டியை கட்டியிருந்தாள் ஹெல்மெட் போல்!

-ஏன் இந்தக்கோலம் சுமதி?

-இங்க பாருங்கொ! என்னை என்ன வேணா பண்ணிக்கோங்க. ஆனா சேவலை போல தலையில கொத்துற வேலை மட்டும் வேண்டாம். ஆமா சொல்லிட்டேன்!

000 

Post Comment

கருத்துகள் இல்லை: