செவ்வாய், நவம்பர் 27, 2018

லங்கூர் - ஒரு பார்வை




லங்கூர் - லஷ்மி சிவக்குமார்.

லங்கூர் தொகுப்பு கைக்குக் கிட்டி கிட்டத்தட்ட வருடத்தை நெருங்கும் சமயம் வாசிக்க கிடப்பில் கிடந்த பல புத்தகங்களுள் இதுவும் ஒன்று. சிவக்குமாரிடம் அடிக்கடி பேசிக்கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பங்கள் காணாமலாகி என் ஞாபகச் சரட்டைப் பிடித்திழுத்து பேசுகையில் தஞ்சை மழை நிலவரம் பற்றித்தான் விசாரிக்க இயன்றது. வாசிப்பு எப்படிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது? என்று என்னிடம் விசாரித்தார். வாசிப்பா? அது கிடக்குதுங்க பத்து முப்பது புத்தகங்கள் போல! என்றேன். முதலாக லங்கூரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என்றார். அருகிலிருந்த நண்பரும் என் அடுக்கில் தேடி லங்கூரை எடுத்து விட்டார். கைக்கு கிட்டியாயிற்று! (வந்த நண்பர்கள் எடுத்துப் போகாமலிருந்தது ஆச்சரியம்)

தொகுப்பின் தலைப்புக் கதை முதலாகவே இருக்கிறது. குழந்தைகள் என்றாலே பிடிவாதம் தான் முதலில் தெரியவரும். பிடிவாதமில்லாத குழந்தைகளை காண்பதறிது. நன்நிலா காதலித்து மணம் செய்து கொண்டவர்களின் பாசக்காரப் பெண். பள்ளியின் கற்பித்தலில் அம்மாவை மம்மி என்றும் அப்பாவை டாடி என்றும் அழைத்து அப்பாவிடம் அடிக்கடி அப்பாவென்றும் அம்மாவென்றும் அழைக்கச் சொல்லி அன்பு மிரட்டலை வாங்கிக் கொள்ளும் பெண் நன்நிலா. ஒரு பயணத்தில் சாலையில் அடிபட்டு மயக்க நிலையில் கிடக்கும் லங்கூர் குரங்கை பிடிவாதத்தினால் வீடு கொண்டு வந்து விடுகிறாள் நன்நிலா. வாசிக்கும் நமக்கெல்லாம் இப்படியுமா இந்தச் சுட்டிப் பெண் பிடிவாதம் பிடிப்பாள்? என்ற கோபத்தை உருவாக்குகிறது. ரெண்டு சாத்து சாத்தலாம்! என்று கூட! அதுவே இந்தக் கதையின் வெற்றியாகக் கூட இருக்கலாம். இறுதியில் நன்நிலாவே லங்கூர் குட்டியின் தனிமையை உணர்ந்து அதைக் காட்டில் விட்டுவிடலாம் என்கிறாள். முதல் கதையை வாசித்து முடித்ததும் சிறார்களுக்கான புத்தகத்தை வாசிக்கத் துவங்கி விட்டோமோ என்றிருந்தது.  தொகுப்பில் செருப்பு என்கிற கதையும் சிறார்களின் உலகத்தையே விவரிக்கிறது. நண்பர்கள் சேமிப்பில் வாங்கிக் கொடுத்த செருப்போடு பள்ளிக்குச் செல்லும் சிறுவனின் கதையில் முடிவுது தான் இடிக்கிறது. வலிந்து திணிக்கப்பட்ட முடிவாகவும் இருந்தது. இதோடு சேர்த்தியாக வெண்பாவும் யானையும் கதையும் சிறார் உலகத்தைச் சொல்கிறது. ஆனால் இந்தக் கதை வாசகர்களுக்கு சோகத்தை நகர்த்திச் செல்கிறது.

நீர்ம நிலையிலிருப்பவன் சிறுகதை ஒரு குடிவெறியனைப் பற்றி தத்ரூபமாகச் சொல்கிறது. குடிக்கு ஏன் அடிமையானோம் என்கிற கேள்விகளேதும் அவனிடம் இருப்பதில்லை. முடிவிலும் கூட அவன் குடிக்காகவே  சம்பாதித்துக் கொள்ளும் யோசனையில் இருப்பதாகவும் கதை முடிவடைகிறது. நல்ல நியாயமான குடிகாரன் என்று நாமும் நினைத்துக் கொள்ளலாம். மற்றபடி இக்கதையில் மறைந்திருப்பது “குடி குடியைக் கெடுக்கும்” என்கிற வாசகம் தான். நல்லவேளையாக கதை நகர்த்துபவன் இறுதியில் திருந்தி விட்டதாக ஆசிரியர் நம்மிடம் சொல்லி நம்மை ஆச்சரியப்படுத்தவில்லை. இதே போன்ற வியாதியைத்தான் சொல்ல வருகிறது நோமோ என்கிற கதையும். அலைபேசிகள் தினமும் விதம் விதமாக வந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. கைக்கு மாமா வாங்கித் தந்த அலைபேசியோடு எந்த நேரமும் உறவு கொண்ட ஒருவனின் கதையிது. குறிப்பாக இளைஞர்களின் உலகு அலைபேசி என்றாகிவிட்ட காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். திருப்பூரில் விடிய விடிய கட்டிங் வெட்டியும், அயர்னிங் செய்தும் சம்பாதிக்கும் இளைஞர்களின் பணமெல்லாம் அலைப்பேசிக் கடைக்கார்களுக்கே செல்வதாய் கடை வைத்திருப்பவரே சொல்கிறார். ஆறு மாதகாலம் தான் புதிய அலைப்பேசி அவர்கள் கையில் இருப்பதாகவும்.. அடுத்த மாடல் கடைக்கு வந்ததும் அதற்குத் தாவி விடுகிறார்கள் என்றும் கூறினார். நீங்கள் தடுக்கி விழுந்தால் திருப்பூரில் ஒரு அலைப்பேசிக் கடையின் வாசலில் தான் விழ வேண்டுமென நினைக்கிறேன். நோமோ கதையும் மனநல மருத்துவரின் முன் கதைநகர்த்துபவன் அமர்ந்திருப்பதாக முடிகிறது.

ப்ராய்டுடன் ஒரு விவாதம் கதை சிவக்குமாரையே ஞாபகப் படுத்திற்று. ஒரு வித்தைக்காரியின் சாகச மரணம் கதை தலைப்புக்காக எழுதப்பட்டதா? கதையின் முடிவு அப்படி அமைந்ததால் வைக்கப்பட்டதா? என்பதை உயிர் எழுத்து இதழில் வந்திருந்த போதே யோசித்தேன். இன்னமும் எதற்காக அந்த சாகச மரணம் என்பது எனக்கு புரியவில்லைதான். கணவரைப் போன்றே சர்க்கஸ் கூடாரத்தில் தன் மரணம் நிகழ வேண்டுமென ஆசை கொண்டாளா சாகசக்காரி!

மொத்தத்தில் புதிய புதிய களன்களில் பயணிக்கும் சிறுகதைகள் இவைகள்!

யாவரும் பப்ளிசர்ஸ் - விலை - 150.00

000

Post Comment