வெள்ளி, ஆகஸ்ட் 14, 2020

 ”ஒரு தலித்திடம் சுயமரியாதை உணர்வை சுடர்விட்டு எரிய வைக்க வேண்டும். சுயமரியாதை என்பதைத்தான் முதல் கருத்தாகவும் முன்வைக்க வேண்டும். அடுத்து வர்ணாசிரம வாசகர்களிடம் தலித் உணர்வைத் தூண்ட வேண்டும். இந்த இரண்டு குறிக்கோள்களுக்கும் ஏற்ற கருப்பொருளை தலித் எழுத்தாளர்கள் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அம்பேத்கார், புலே ஆகியோரின் சிந்தனையின் கீழ் எழுதப்படுவது தான் தலித் இலக்கியமாகும்”


பறை சாதியினர் திருமண நிகழ்ச்சியை கெடுக்கும் விதமாக மேலத்தெரு ஆக்கள் திடீரென நாவலில் ஆக்ரோசமாய் எடுத்த வுடனே குவிந்து சேர்களை, கொடை ரேடியோவை, பந்தலை உடைக்கிறார்கள்! ஹா! மேலத்தெரு வழியே தண்ணீர்க்குடம் கொண்டு தெருவழியாக போக முடியாது கீழத்தெருவாசிகளால். இப்படியான கதைக்களன் ஊடே போலீசார் வருகிறார்கள் கடமையைச் செய்ய! என்னால் ஒரு பாகம் வாசிக்க முடிந்தது. நான் நினைக்கிறேன் இப்படியான எழுத்துகள் பூமணி பிறகு நாவல் எழுதிய சமயமே வந்திருந்தால் தமிழ் இலக்கிய உலகு தூக்கிக் கொண்டாட வாய்ப்பிருந்திருக்கும். இப்போது பத்து வருடங்களுக்கும் முன்பாகவே இலக்கியத்தில் அரசியல் நுழைந்து விட்டது. சில புத்தகங்கள் சில ஏரியாவாசிகளால் மட்டுமே படிக்க முடியும் போல! ஆனால் அவர்களும் முழுமையாக படிப்பார்களா? என்கிற கேள்வியும் இருக்கிறது. 

 

ஸ்ரீதர கணேசன் ஈரோட்டில் ஒரு அமர்வில் பேசுகையில் ‘புத்தகம் எழுதியாச்சு! படிச்சா படிங்க இல்லனா விடுங்க!’ என்று பேசினார். அந்த ஒவ்வாமையால் இவரது அவுரி நாவல் கையிலிருந்தும்.. உள்ளே சென்றாலும் வாசிக்க இயலாமல் விட்டு விட்டேன். இப்போது இந்த நாவலின் முதல் பாகத்தை என்னதான் சொல்ல வர்றார்? என்று வாசித்து முடித்தேன். அடுத்த பாகத்தை நான் வாசிக்க வேண்டியதில்லை. இதுவும் சிறந்த தலித் நாவல்களுள் ஒன்றென கூறலாம். 


இப்படி எழுதுவதால் வருணாசிரம ஆக்கள் தலித் உணர்வைப் பெற்று எதாவது செய்தார்களா?  அவர்கள் வாசித்துப் பேசினார்களா? (எல்லோரும் தலித் இலக்கியத்தை மறந்து போன சூழலில் இந்தப்பதிவு மற்றவர்களை உற்சாகம் கொள்ளச் செய்க! மீண்டும் அதே தீவிரமுடம் எழுதுக! நானும், கள்ளி எழுதியிருக்கேன். எத்தனையோ வருட எங்கள் கோபத்தை ஒரு வார்த்தையில் நான் முடித்து விட்டதாக அலைபேசியில் மட்டும் சிலர் பேசினர்! மற்றபடி நான் தாவி விட்டேன்! ஒரே எழுத்தை தொடர்ந்து எழுத என்னால் தான் ஆகாதே!) 


இந்த மாதிரியான நாவல்கள் தமிழில் திட்டமிட்டே புனையப்படுகின்றன என்பதை நாவலில் வரும் தலித்திய மக்கள் நடந்து கொள்ளும் விதங்களிலிருந்து தெளிவாகவே தெரிகிறது. ஒரு கருத்தை எழுத்தில் எந்த வடிவிலேனும் மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் முயற்சி தான் இது. சேர்ந்ததா? இல்லை சிலர் மட்டுமே கொண்டாடினார்களா? என்பதையறிய நான் மாபெரும் வாசிப்பாளனாக இருந்திருக்க வேண்டும். இந்த நாவலே என்னிடம் எப்படி யார் வாயிலாக அடுக்கில் வந்தது என்றே எனக்கு நினைவிலில்லை! நிச்சயமாக நான் பைசா கொடுத்து வாங்கவில்லை. அதனால் இந்தப் புத்தகத்தை தரமாக வெளியிட்ட கருப்புப் பிரதிகள் வெளியீட்டுக்கு வாழ்த்துக்களை சொல்லி விடுகிறேன்.


விலை -250. 

Post Comment

கருத்துகள் இல்லை: